Voor wie het verhaal niet kent: de musical is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van één van de grootste verzetsstrijders uit onze vaderlandse geschiedenis: Erik Hazelhoff Roelfzema. Aan het begin van de oorlog ontsnapt Erik naar Engeland van waaruit hij zendapparatuur naar Nederland smokkelt en als piloot betrokken is bij bombardementen op Duitsland. Hij wordt adjudant van Koningin Wilhelmina en ontvangt voor zijn verzetswerk al tijdens de oorlog de Militaire Willemsorde, de hoogste Koninklijke onderscheiding.
Dit is wat ik wil!
Vijftien jaar geleden zag Buddy de musical voor het eerst. ,,Ik zat toen in mijn eerste jaar aan de Frank Sanders Akademie en dacht: ‘dit is wat ik wil in het leven!’. Goeie acteurs, goeie muziek, die musical is echt een grote inspirator geweest, mijn bron. Ik heb hem daarna nog acht keer gezien. De ene keer als liefhebber omdat ik hem al een poosje niet gezien had, de andere keer omdat er vrienden optraden en dan ging ik vooral om naar die vrienden te kijken. En nu, de laatste keren, is het meer technisch: kijken achter de schermen, met het script in mijn hand. Want het is een hele puzzel, in die hangar. Ik ben bijna wiskundig bezig met de voorbereiding, zeg maar.”
De muziek en de teksten, daar is hij al volop mee bezig. ,,Als je dat eenmaal onder de knie hebt, hoef je je daar niet meer druk om te maken. Tijdens het repeteren kun je je dan op de logistiek richten. En uiteindelijk zit alles in je lichaam en hoef je alleen nog maar te voelen, tijdens het spelen. Daar gaat het volgens mij ook om.”
Speciale voorbereiding
Of er iets tegenvalt tot op heden? ,,Nou ja, ik heb zoals elke creatieveling dat waarschijnlijk wel heeft altijd het gevoel ‘Oh ik kan het niet!’ terwijl ik best weet dat ik het wél kan. Dat heb ik bij elk nieuw project, dat ik de comfortzone uit moet. Tegelijkertijd voelt het heel goed om die onzekerheid steeds te overwinnen. Maar voor deze voorstelling kwam er nog iets bij: ik moest leren motorrijden en ik was echt een enorme angsthaas in het begin. Tegelijkertijd vond ik wel dat ik verantwoord door die hangar moet kunnen rijden met iemand achterop en het publiek in de zaal.”
Buddy vergelijkt de voorstelling met een soort triathlon. ,,We moeten die hele hangar rondrennen, motorrijden en zwemmen! En het water is niet verwarmd, dus dat is in februari en maart natuurlijk wel pittig. Ik oefen alvast met af en toe een koude douche!”
In totaal speelt hij 31 voorstellingen. ,,Het klinkt misschien als een hele exercitie, die voorbereiding, voor dat aantal voorstellingen. Maar zelfs al had ik maar één voorstelling mogen spelen, dan nog had ik het ervoor over gehad. Dit is echt mijn grote droom en ik ben er ontzettend trots op dat ik het mag doen. Het is ook spannend, want ik wil natuurlijk wel waarmaken op het toneel wat ik al die jaren in mijn hoofd heb gehad. Maar ik heb hard gewerkt en ik weet zeker dat het me gaat lukken.”
Eer, maar ook verantwoordelijkheid
Deze rol spelen is niet alleen een eer; het brengt ook een grote verantwoordelijkheid met zich mee. ,,Om te beginnen wil ik recht doen aan het verhaal, aan het leed dat in die tijd speelde. Daarnaast zijn vele grote acteurs mij voorgegaan in deze rol en ik wil het hoge niveau vasthouden. Maar sowieso, dat ik de hoofdrol mag spelen in een voorstelling als deze, waarmee theatergeschiedenis wordt geschreven … dat wil ik echt perfect doen.”
Hij herkent wel karaktertrekken van Erik in zichzelf. ,,Erik is van het doen, en dan tijdens het doen gaan nadenken. Verder gaan met vallen en opstaan. Zo ben ik ook. Mijn vrienden noemen me vaak Mister Voorwaarts. Ik ben van ‘Hup, aan de bak en we moeten vooruit!’ En net als Erik heb ook ik een groot rechtvaardigheidsgevoel, ik kan niet tegen onrecht.”
Een menselijke held
Buddy ziet Erik als een held. ,,Maar dan een menselijke, geen superheld. Hij is niet perfect, maakt fouten en walst soms over mensen heen, maar zijn bedoelingen zijn altijd goed. Ik hoop dat ik over kan brengen dat het belangrijk is om iets voor iemand anders te doen, en dat je niet alleen maar naar jezelf moet kijken. Zeker in de tijd waarin we nu leven, waarin er minder vanzelfsprekend is dan vroeger.”
Wat hij hoopt over te houden aan het spelen van deze rol? ,,Dat ik voortaan makkelijker over mijn onzekerheden heen kan stappen. Dat ik tegen mezelf kan zeggen: ‘Je kunt meer dan je denkt.”
Op 13 februari speelt hij zijn eerste voorstelling. ,,Vrijdag de dertiende ja … gelukkig ben ik niet bijgelovig. Wat mij betreft zouden we morgen al mogen beginnen.
Cast 29 van Soldaat van Oranje speelt op vrijdag 13 februari 2026 de eerste voorstelling. Op 22 maart speelt Buddy niet. Voor meer informatie en kaarten: www.soldaatvanoranje.nl
Soldaat van Oranje, de langstlopende musical in de Nederlandse theatergeschiedenis, speelt op zondag 12 juli de allerlaatste voorstelling.